الشيخ حسين المظاهري
53
سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى)
اوّلين امرى كه به واسطهء آن بنده بازخواست مىشود ، نماز است . چنانچه از او پذيرفته شود ، ساير اعمال او نيز پذيرفته مىشود و اگر قبول نشود ، ساير اعمال او نيز رد مىشود . بنابراين سالك بايد اهميّت فراوانى براى نماز خود قائل باشد و نماز را بر همهء امور مقدم بدارد . گاهى اوقات ، برخى از امور مستحبّى بر اقامهء نماز مقدّم مىشود . يكى از مستحبّات مورد تأكيد ، سفر به اماكن مقدّس و زيارتى است . ولى نزد برخى از مردم زيارت مكانهاى متبرّك ، از به جا آوردن نماز مهمتر است و حتّى در ميان راه اين سفرهاى مقدّس ، از گزاردن به موقع نماز غفلت مىورزند . اين افراد گاهى امر واجبى را فداى امر مستحبّى مىكنند و غافل از آنند كه نماز همواره بر انسان واجب است و هيچ امر ديگرى نمىتواند جايگزين آن شود . گاهى مشاهده مىشود كه در ايام سوگوارى امام حسين ( ع ) عدّهاى از محبّان آن حضرت ، مراسم سينهزنى و نوحهخوانى را به اقامهء نماز در اوّل وقت ترجيح مىدهند ، در حالىكه امام حسين ( ع ) و ياران ايشان براى زنده نگهداشتن نماز و تعظيم شعائر اسلام به شهادت رسيدند . شركت در مجالس عزادارى حضرت سيدالشهداء ( ع ) ، بسيار پسنديده و نيكو است و براى سالك امرى لازم محسوب مىشود . ولى در وقت نماز ، هيچ امر پسنديدهاى نيز نمىتواند جايگزين نماز شود . شايسته است كه شيعيان ائمهء هدى ( عليهم السلام ) ، توجّه به اداى فريضهء نماز را از پيشوايان بزرگ خود بياموزند . سورهء ماعون ، تهديد تكاندهندهاى براى غافلان از نماز دارد و آنان را مسلمان نمىداند : ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، أَ رَأَيْتَ الَّذي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ، فَذلِكَ الَّذي يَدُعُّ الْيَتيمَ ، وَ لا يَحُضُّ عَلي طَعامِ الْمِسْكينِ ، فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ، الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ ، الَّذينَ هُمْ يُراؤُنَ ، وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ ) « 1 »
--> ( 1 ) . الماعون / 7 - 1